Erg goed georganiseerd en voor ons best wel vermakelijk om te zien, wat een prutsers. Blijkbaar konden ze onderwater ook niet goed in een lekker ritme komen, na een half uurtje kwamen ze allemaal alweer boven en gingen zich klaarmaken voor een tweede duik.

Anna bij mama op de rug tijdens het snorkelen.

Na een paar uurtjes vielen de oogjes van Maarten en Anna dicht, lekker slapen op het strand in de schaduw van de rotswand.

Tijdens het snorkelen heb ik (Mark) de onderwatercamera maar weer eens uitgeprobeerd. Hieronder wat foto’s van de vissen die ik tegenkwam.

Midnight Parrotfish

Rainbow Parrotfish

en deze flounder

Daarnaast nog een viertal kleine squids gezien, helaas zijn de foto’s daarvan niet scherp. We hebben erg genoten van dit strandje en hopen er nog veel vaker te mogen komen.

Op onze laatste dag zijn we druk bezig geweest met koffers pakken, auto’s wassen, hebben we oma Mieke nog even op de koffie gehad en hebben we nog even een paar uurtjes genoten van het zwembad. De maan was in de felle blauwe lucht goed te zien en gelijktijdig was rond de zon een halo te zien. Erg mooi om te zien, helaas kon ik beiden niet op 1 foto vastleggen.

Voordat we naar het vliegveld gingen zijn we nog even bij Natalya langsgereden om afscheid te nemen en om wat spullen uit de koelkast af te geven. Op 3 april om 19.40 uur Bonaire tijd vlogen we terug naar Nederland met de KL0764, de Anna Pavlova  (McDonnell Douglas KLM MD11 PH-KCH).

Maarten heeft bijna de gehele terugvlucht geslapen, Anna maakte een lekker bedje op de grond en heeft daar een aantal uur geslapen. Vliegen gaat met de kids gelukkig erg goed. Anna vindt de stewardessen erg interessant en banjert ze  vrolijk achterna en helpt waar nodig.

Op woensdag 4 april om 10.20 uur zijn we geland op Schiphol en ome Leon stond ons daar op te wachten. De vakantie zit er weer op. We hebben erg genoten en hopen snel weer terug te kunnen naar ons geliefde eiland.

AYO,

Anna, Maarten, Daniëlle en Mark

In het park hebben we veel foto’s gemaakt. Hieronder foto’s van de de route door het park:

Salinå Matijs

Playa Chikitu

Boka Chikitu

Uitzicht landinwaarts bij Boka Chikitu

Bonairiaanse koe

Een Caracara of op z’n papiaments Warawara

Seru Grandi

Boka Kokolishi

Pos Mangel

Seru Bentana

Malmok, het meest noordelijk gelegen punt van Bonaire

Boka Bartol

Boka Katuna

Playa Bengé

Put Bronswinkel

Brandaris (hoogste berg van Bonaire, 241 meter hoog)

Shishiribana

Playa Funchi

Bise Morto

Wayakà

Saliña Wayaca

Boka Slagbaai, lunchen met op de achtergrond Saliña Slagbaai

Saliña Slagbaai

Op een paar meter afstand kwam deze flamingo langs vliegen:

Juwa Pass

Rond een uur of half 3 waren we weer bij de ingang van het park. We zijn daarna doorgereden naar Jibe City voor een “verkoelende” duik in de zee. Gisteravond zijn we als afsluiter van weer een fantastische dag met z’n viertjes wezen uiteten bij restaurant At Sea Bonaire met als toetje een ijsje van Gio’s.

Het meest onder de indruk van het dagje park waren we toch wel van Wayaka. Wat een mooi strand en wat een pracht van een koraal ligt daar voor je voeten! We hebben besloten dat we onze laatste volledige dag op Bonaire op dit strandje gaan doorbrengen. Morgen (maandag) gaan we er weer heen om te snorkelen!

Vanavond gaan we bij Luc, Nataliya en Elina pizza eten van Pasa Bon Pizza. Erg lekkere en vooral ook grote pizza’s. Het zwembad waar Luc druk mee in de weer is geweest is inmiddels gevuld met water, we zijn erg benieuwd hoe het er nu uitziet.

Aankomende dinsdag is alweer de laatste dag op Bonaire. In de avond vliegen we weer terug naar Nederland. Met gemengde gevoelens zullen we Bonaire weer verlaten. Aan de ene kant zijn we heel blij om weer naar Nederland te gaan en daar onze familie en vrienden weer te zien. Aan de andere kant balen we dat we al het moois op Bonaire en de mensen die we hier hebben leren kennen, weer voor een tijd moeten missen. Gelukkig hebben we nog tot dinsdagmiddag de tijd om te genieten!

AYO!

Anna, Maarten, Daan en Mark

De ontwikkeling van de kids gaat razendsnel. Maarten krijgt sinds een klein weekje iedere dag een vruchtenhapje en bij het zien van het bakje met daarin het prakje appel, banaan, peer of een combinatie daarvan wordt hij wild enthousiast. Zo heerlijk vindt hij het.

Uiteten blijft een hobby van ons. Gelukkig vinden de kids het ook allemaal wel goed en dus zitten we vaak bij één van onze lievelingsrestaurants.

Onderstaande foto’s zijn genomen bij It Rains Fishes:

Bij Wil’s Tropical Grill hebben we ook weer erg lekker gegeten, Anna maakte voor het eerst kennis met het Chocolate cookie (maar dan zonder drank).

Naast eten doen we nog wel wat meer hier op Bonaire. Laatst zijn we naar de vlindertuin met de kids geweest en daar hebben we een aantal mooie foto’s geschoten. Helaas hadden we ons toch wel een beetje verkeken op welke lenzen we mee moesten nemen, desondanks toch onderstaande vlinders op de foto kunnen zetten.

Binnenkort ga ik (Mark) nog een keer terug met de juiste lenzen (dus dan geen 12 mm en 400mm lens).

Hier thuis bij het huis kunnen we ook heerlijk genieten, Maarten en Anna (en stiekem ook papa) zijn helemaal weg van de hangmat.

Maarten ligt vaak lekker onder de porch op de grond op de speelmat te rollen, vogels te volgen en ook vindt ie het interessant om de wind door de palmen te zien gaan.

Vanuit de luie stoel hebben we een prachtig uitzicht over zee en de ondergaande zon.

In de tuin zien we regelmatig kolibri’s, alleen zitten die beesten bijna nooit eens goed stil zodat je ze goed op de foto kan zetten. Tegen de tijd dat de camera scherpgesteld is, is het vogeltje alweer gevolgen. Soms heb je mazzel en ben je net op tijd.

Onlangs hebben we de Donkey Sanctuary bezocht. Door de uitbreiding van het vliegveld is de ingang verplaatst naar de weg naar Sorobon. De sanctuary is er aardig op vooruit gegaan, een mooie entree, een salinå waar regelmatig flamingo’s staan en wat voor gratis water zorgt voor de ezels. Er is nu vooral veel meer ruimte voor de ezels. Een hele vooruitgang dus, alleen is dat niet zonder slag of stoot gegaan getuige de vele verhalen die wij door de jaren heen hebben gehoord van Marion en Marina.

Een paar dagen geleden zijn we, als test op ons voornemen om met de kids naar het Washington Slagbaai Nationaal Park te gaan, naar Playa Frans gereden. Playa Frans is een afgelegen vissersplaatsje met enkele vissershutjes wat ligt voorbij de Bopec enkele kilometers naar het noorden. Meestal is dit een erg slechte en hobbelige weg, maar dat viel dit keer erg mee. De kids vonden de gaten en hobbels fantastisch, “nog een keer papa” riep Anna als ik door een gat reed of over een hobbel die ik niet kon ontwijken. Test geslaagd, dus binnenkort gaan we naar Washington Slagbaai.

Op de weg naar Playa Frans kom je nauwelijks toeristen tegen, de meesten weten niet eens dat je daar met de auto kan komen. Wij vinden het altijd een erg mooie route, met uitzicht op de hoogste bergtop van Bonaire, de Brandaris. Soms rijd je vlak langs de kuststrook en overal om je heen zie je de mooie natuur van Bonaire.

Op onderstaande foto 3 pelikanen.

Eenmaal aangekomen bij Playa Frans kwamen we deze bekende tegen, de Black Rooster.

Als afsluiter van deze post nog even een verhuisbericht, Maarten heeft zijn eigen stekkie gevonden bij Villapark Red Slave. Zo te zien heeft ie het er naar zijn zin (tip voor de opa’s en oma’s: even klikken op de foto voor een vergroting).

Tot zover de update. Morgenavond (zondag) gaan we BBQ-en bij Luc, Natalya en Elina. We zijn erg benieuwd of het zwembad morgen klaar is. Luc is het hele weekend al druk bezig om het zwembad te coaten en te betegelen, voor mij mooi de gelegenheid om de kunst eens af te kijken.

AYO,

Anna, Maarten, Daan en Mark

Anna vond het helemaal fantastisch dat ze op een “echte” Koninginnenstoel mocht zitten en vroeg aan papa of ie daar een foto van wilde nemen, dat kun je natuurlijk niet weigeren.

Maarten wilde nog even bij papa op schoot en al snel ontdekte hij het bestek.

Na het eten zijn we naar huis gereden voor de voeding van Maarten. Papa en Anna zijn daarna boodschappen gaan doen voor de BBQ die gepland stond voor de avond. Bij thuiskomst direct weer de poort achter ons dichtgedaan, maar goed ook want even later kwam er een kudde geiten langs. Die willen we hier niet in de tuin!

Maarten begint steeds meer te bewegen en draait nu al zelfstandig van zijn rug naar de buik en weer terug. Als ie eenmaal op zijn buik ligt schatert ie het uit van plezier, terecht het is immers weer gelukt. We merken ook dat ie zich optrekt als wij zijn handjes vasthouden, een teken dat ie wellicht ook wil zitten. Dit hebben we uitgeprobeerd en dat ging erg goed totdat hij moe werd en van links naar rechts begon om te hangen in de stoel. Tijd om hem er weer uit te halen.

In de tuin en op heel Bonaire komen we veel vogels tegen. Troupials zitten er genoeg:

Deze lora wilde ook graag op de foto, hij maakte veel herrie en bleef rustig in de boom zitten zodat wij hem eens goed op de foto konden zetten. Erg goed nieuws is overigens dat bij de laatste lora-telling er 800 zijn geteld en dat er nog meer zaten die de tellers wel hebben kunnen horen maar niet konden zien. Bij de lora-telling van een aantal jaar geleden kwamen de tellers uit op 350 lora’s! De populatie is dus flink toegenomen en dat is te merken, overal komen we ze nu tegen en vaak vliegen ze in een groepje van 12 hier door de tuin.

De laatste dagen is er veel bewolking waardoor de zonsondergangen waarbij we de zon in de zee zien zakken erg schaars zijn. De bewolking zorgt in combinatie met een ondergaande zon af en toe wel voor mooie luchten.

Direct na zonsondergang komen de vleermuizen. We lokken ze zelfs met wat suiker want we weten dat vleermuizen dol zijn op muggen. Wij hebben een hekel aan muggen dus de vleermuizen zijn bij ons van harte welkom. Anna vindt de vleermuizen helemaal fantastisch, ze lacht elke keer als ze weer rakelings langs haar hoofd vliegen.

Vandaag (zondag) zijn we naar Lac Cai gereden om het optreden van de huisband weer te zien. Onderweg daar naar toe weer veel moois gezien:

Een visarend

Flamingo’s:

De muziek bij Lac Cai begint ons een beetje te vervelen, we zijn niet lang blijven kijken. Iets verderop zagen we een visser druk bezig zijn vangst schoon te maken. We zijn nieuwsgierig als we zijn even bij hem wezen kijken, bleek dat ie ook een pijlstaartrog had gevangen. Erg mooi beest maar o zo zonde dat dit dier ergens op een bordje belandt. De visser vertelde dat hij de staart van de rog direct had afgesneden, deze zijn namelijk erg giftig. Het beest lag al een paar uur uit het water en leefde zelfs nog.

Erg mooi beest om te zien, helaas zat zijn beste tijd er op. Met een dubbel gevoel trokken we huiswaarts.

AYO!

Anna, Maarten, Daan en Mark

Het zwembad blijft een bron van plezier, de kids vinden het heerlijk. Als we ‘s ochtends vroeg al het zwembad induiken is het even wennen. Door de zon warmt het zwemwater op naar zo’n 30 graden, ‘s ochtends vroeg is de temperatuur 26 graden. Op onderstaande foto kun je zien dat Anna het water toch wel een beetje frisjes vond toen ze het zwembad inliep.

Maarten heeft het babyzwembandje en het miniluchtbed ook gevonden, heerlijk vindt ie het (klikken voor vergroting).

Na het zwemmen even afdrogen en papa moest ook een handdoekrokje aan van Anna. Springen papa!

Een paar dagen geleden zijn we even bij Barbara langsgereden om te zeggen dat we op het eiland waren. Binnenkort spreken we wat gezellig af! Vervolgens zijn we doorgereden voor een rondje zoutpannen, de kids konden lekker slapen in de auto en papa en mama konden lekker genieten van de mooie kuststrook en zoutpannen.

Laatst toen we langs de Willems toren (vuurtoren) reden stond ie nog in de steigers voor renovatiewerkzaamheden. Nu is ie klaar!

Via de mooie route “binnendoor” zijn we teruggereden naar ons huis. Wat is Bonaire toch mooi en elke keer is de natuur weer anders:

Thuisgekomen hebben we ons even opgefrist en zijn daarna lekker gaan eten bij La Guernica, erg gezellig zo met z’n vieren. We merken dat Anna een grote meid aan het worden is en uit eten ook leuk vindt. Door de ervaring met kleine kids zijn we nu een stuk relaxter als toen Anna nog een baby was, Maarten moet mee en gaat lekker een tukje doen in de kinderwagen (de wagen staat achter Daan).

Een dag later zijn we weer wezen uit eten, nu bij It Rains Fishes, ook hier weer erg lekker gegeten en een hoop schik.

Eergisteren hebben we lekker thuis gezwommen en zijn ‘s avonds bij Luc, Nataliya en Elina geweest voor een BBQ. We hebben heerlijk gegeten en erg gezellig lopen borrelen onder genot van een bijna volle maan en fantastisch uitzicht over zee en de kustlijn van Bonaire. Met Luc afgesproken om gisteren onze eerste duiken sinds een lange tijd weer te maken. De duik ging goed, het is net als fietsen dat verleer je ook niet. Door wat vertraging bij de duikshop lagen we pas kwart voor 6 in het water dus we hebben er maar een korte duik van gemaakt (39 minuten) daar het na 25 minuten onder water al onder water begon te schemeren en we hadden geen licht bij ons hadden.

Vandaag de 400mm lens uit de mottenballen gehaald en even wat testjes gedaan. Laat de volle maan vanavond maar komen! Hoop dat de wolken wel wegtrekken want nu is het ineens bewolkt en het ziet er naar uit dat het straks gaat regenen. In ieder geval heb ik onderstaande parkiet al met de 400mm lens weten te fotograferen.

Tot zo ver weer de update.

Ayo,

Anna, Maarten, Daan en Mark

Update: De volgende avond was het erg bewolkt en toen zag de maan er tussen de wolken door zo uit:

De avond erna konden we de volle maan zien door de gaten in de wolken (foto genomen met 400mm lens):

Pasa bon noche, nog een fijne avond verder,

AYO,

Mark

We verbazen ons dat er zoveel parkieten en lora’s op het eiland zitten, het lijkt wel of er elke keer dat we hier komen er meer en meer zijn. Hieronder twee parkieten:

Afgelopen zondag op de heenweg naar Lac Cai zagen we deze flamingo’s en op de volgende foto een reiger:

Afgelopen dinsdag hebben we een rondje Goto-meer, Rincon, windmolens tot aan het nationaal park gereden. Daar kwamen we onder andere in een poeltje dit vogeltje tegen:

Vanochtend werden we onder de porch verrast door wat wij denken een nachtvlinder is, we twijfelden nog of het wellicht een sprinkhaan was. Op de foto is het niet zo goed te zien hoe groot ie is, ik schat zo’n 12 cm. Als we fout zitten horen we het graag!

Update: Vanochtend (7/3) lag onderstaande badgast te spartelen in het zwembad. Daniëlle heeft hem met een speelgoedschepje van Anna op het droge geholpen en hij sprong ineens zo’n 3 meter weg. We zijn overtuigd: het is een sprinkhaan

We hebben ook al veel caracara’s (Warawara op zijn Papiaments) en visarenden zien vliegen (Gabilan di Laman), helaas waren ze of te ver weg of we hadden de juiste camera niet bij ons. We zitten hier nog wel even dus het gaat ons vast wel lukken een paar mooie plaatjes van de caracara en of visarend te schieten.

AYO,

Anna, Maarten, Daniëlle en Mark

De eerste dagen hebben we lekker rustig aan gedaan, overdag zwemmen bij Jibe City en ‘s avonds lekker thuis. Donderdag in de namiddag zijn we bij Walter en Marion langs geweest om onze nieuwe aanwinst te tonen. Erg gezellig geborreld en daarna weer naar huis. Vrijdagavond hadden we afgesproken met Luc, Nataliya en Elina om gezellig bij hun in hun nieuwe huis te BBQ-en. Wat een uitzicht vanaf hun terras! We hebben lekker bijgekletst en het was super om ze na bijna 10 maanden weer te zien.

Zaterdagavond kwam oma Mieke op bezoek. Oma Mieke is de buurvrouw op nummer 15 en zij is de oud eigenaar van het huis van Bert en Anja (nummer 16). Mieke werd helemaal ingepakt door de verleidelijke lach van Maarten. Anna heeft nog lekker spelletjes gespeeld met Oma Mieke en verder was het een erg gezellige avond.

De afgelopen dagen hebben we ons prima vermaakt. Maarten heeft voor het eerst in het zwembad gezwommen en Anna was weer helemaal in haar element bij Jibe City.

Dat was hem weer voor nu, tot de volgende update.

AYO,

Anna, Maarten, Daniëlle en Mark

Zodra onze plannen een meer definitieve vorm beginnen te krijgen zullen we de vorderingen onder de categorie “Volg de bouw” plaatsen.

Momenteel bevinden we ons in de oriënterende fase, wat kunnen we bouwen, hoe kunnen we optimaal gebruikmaken van de hoogteverschillen van de kavel, welke vorm moet de woning krijgen, welke materialen vinden we mooi en vooral wat is praktisch hier op Bonaire. De woning moet goed op de wind gesitueerd worden zodat de wind goed door de woning heen kan en we gebruik kunnen maken van de natuurlijke ventilatie en koeling.

Aangezien elektriciteit en water erg duur zijn op Bonaire willen we een “groene” woning bouwen, die efficiënt omgaat met verbruik van elektriciteit en water. Het waait hier veel en de zon schijnt ook zeer regelmatig en is ook zeer krachtig, daarnaast wil het af en toe nog wel eens aardig regenen dus er zijn voldoende natuurlijke bronnen aanwezig om een efficiënte, energiezuinige en “groene” woning te bouwen.

Er is hier op Bonaire één woning die we erg mooi vinden. Op moment van schrijven staat deze ook (alweer) te koop, echter helaas valt deze ver buiten ons budget. Het betreft Cas Seru Na Laman, ontworpen door de Nederlandse designer Piet Boon. Niet al zijn ontwerpen vinden wij mooi maar deze woning vinden wij erg geslaagd als het gaat om de combinatie van modern met de tropische sferen. De woning mag ook wel een heel stuk kleiner, Cas Seru Na Laman is echt een kast van een keet en veel te groot voor wat wij willen.

Hieronder een aantal foto’s van Cas Seru Na Laman genomen tijdens één van onze vakanties op Bonaire.

Ondanks dat de M’s niet konden komen hebben we een fantastische tijd samen gehad. Foto’s en meer tekst volgen.